Pagina's

14-02-11

Deze keer geopereerd aan de galblaas !



Je zou bijna gaan denken dat mijn jongste zoon een abonnement op het ziekenhuis heeft.
Hoezo? Vorige week vrijdag moest hij, in korte tijd en al voor de derde keer, worden geopereerd. Deze keer was zijn galblaas aan de beurt. Een echografie had uitgewezen dat een operatie het beste was.
Hij moest al om 7.30 uur in het ziekenhuis (Isala klinieken) in Zwolle zijn. Nuchter. Hij kwam als derde persoon aan de beurt voor een galblaasoperatie.
De chirurg verwijderde de galblaas middels een kijkoperatie (laparoscopie). Er werd nadien geconstateerd dat er geen steen in zat! Dat schijnt ook te (kunnen) gebeuren.
Het verwijderen van de galblaas is nodig omdat de kans  groot is dat er zich anders opnieuw stenen zullen vormen,” las ik op internet. En: “Als een galblaas is verwijderd, hoeft dat geen problemen  te geven. De gal zal in het vervolg direct van de lever naar de  darmen stromen. Zonder een galblaas kan een mens dus prima leven.”
De operatie vond plaats onder algehele  narcose en duurde ongeveer een uur. Mede aan de hand van een oriënterende gesprek voorafgaand aan de operatie had de anesthesioloog het verdovingsplan opgesteld.
Voor de operatie werden in zijn buik vier kleine gaatjes gemaakt. Door één van de gaatjes werd een miniatuurcamera (de laparoscoop) naar binnen gebracht, die alles registreerde wat in zijn buikholte gebeurde. Via een televisiescherm kon de chirurg vervolgens  precies zien wat zij aan het doen was. In de overige drie gaatjes werd een buisje  gestoken. (De buisjes dienen als werkkanalen voor de  speciale instrumenten waarmee de chirurg werkt.)
Met behulp van deze instrumenten werd de galblaas losgemaakt en vervolgens door een buisje naar buiten getrokken.
Nadat de laparoscoop uit zijn buik was verwijderd, werden de gaatjes gehecht.
Zaterdagmiddag mochten wij hem ophalen van het ziekenhuis. Na een “controlebeurt” en nadat het infuus was verwijderd, mocht hij mee.
Hij is nu hier in het (nog steeds) rustige Drenthe, aan het “bekomen en aansterken” van de operatie.
Geheel pijnloos was de operatie niet. De wondjes waren gevoelig, hij had last van de keel , kriebelhoest en van schouderpijn. Doordat hij het soms diep moest ademhalen en hoesten was dat ook pijnlijk. Gelukkig zijn er pijnstillers.
Het infuus dat voor de operatie is ingebracht in zijn arm werd na de operatie gebruikt als vochttoevoer.
Hij kreeg van het ziekenhuis een brief met instructies mee voor de nazorg; instructies over:

Wondverzorging; antistolling; voeding; mobiliseren; pijnbestrijding; wanneer contact opnemen en complicaties/problemen.
Nu wachten op een spoedig herstel!
·         






2 opmerkingen: